Bordro ve Özlük İşleri Hangi Departman?
Bir Kez Daha Hayal Kırıklığı
Bir sabah, Kayseri’deki evimde gözlerimi açtığımda içimi bir huzursuzluk kapladı. Sabah güneşinin ısısı, sıcacık yataktan çıkmamı zorlaştırıyordu ama o gün bir şeyleri değiştirmek gerektiğini hissediyordum. Bilirsiniz, bazen insan bir şeyler yapmak zorunda hisseder, ama buna rağmen ne yapacağına karar veremez. O sabah da işte tam olarak öyle hissediyordum.
Ekranda gördüğüm o e-posta, bana yeni bir görev vermişti. Her zaman olduğu gibi, iş yerindeki küçük ama önemli sorumluluklarla ilgili bir hatırlatma. Ama bu seferki biraz farklıydı, çünkü “bordro ve özlük işleri” ile ilgili bir soru vardı. “Bordro ve özlük işleri hangi departmanda?” diye soruyordu.
İçimden bir gülme geldi. O kadar net bir soru sormuşlardı ki, sanki hemen çözülmesi gereken bir soruydu. Ama neden herkes buna bu kadar takılıyor? Bordro ve özlük işleri, insan kaynakları departmanına ait olmalıydı, değil mi? Ama bir şekilde, o kadar karmaşık hale gelmişti ki, artık kimse emin değildi.
İçimdeki Kararsızlık
Biraz düşündüm, belki de bu işin ne kadar karmaşık olduğunu anlamadığım içindir. İnsan Kaynakları mı, yoksa muhasebe departmanı mı? O kadar çok terim var ki, insan kafası karışıyor. Bazen işleri o kadar büyütüyoruz ki, neyin ne olduğunu unutur hale geliyoruz.
Kayseri’nin sokaklarında yürürken, bordro ve özlük işlerinin işin içinde olduğu bir dünyada kendi yerimi bulmaya çalıştım. İnsanlar, beni görünce gülümsüyor, sohbet ediyor. Ama içimdeki o küçük soru hep vardı: “Bordro ve özlük işleri hangi departman?” Benim gibi birinin bu kadar basit bir soruyu takıntı haline getirmesi garip mi? Belki evet, belki de değil. Ama hissettiğim hayal kırıklığı, bu sorunun cevapsız kalmasından fazlaydı.
Bazen, en basit şeyler bile karmaşık hale gelebiliyor. Bu soruyu soran biri, aslında bu işi doğru bir şekilde yapan kişilerin kim olduğunu arıyor, belki de hayatındaki bu belirsizliklerin çözülmesini istiyordu. Beni de düşündürüyordu. Acaba bu kadar basit bir iş mi? Yoksa biraz daha derinlere inmeli miydim?
Hayal Kırıklığı ve Yeni Bir Umut
Sonunda, içimdeki huzursuzluğu bırakıp bir kahve aldım. Kayseri’nin soğuk havası, elimdeki sıcak kahveyle biraz ısınmaya başladım. Yavaşça düşündüm: “Hayatımı gerçekten bu kadar karmaşık hale getirmeye gerek var mı?” Bazen işler basit görünebilir ama karmaşık hale getiririz. Önemli olan doğru soruyu sormak. Bordro ve özlük işleri doğru departmanda olmalı, fakat işte bu, aslında sadece küçük bir ayrıntıydı.
Biraz zaman geçtikten sonra, her şeyin kendiliğinden yoluna gireceğini fark ettim. Belki de bu sorunun cevabı, uzun süre boyunca üstesinden gelmem gereken sorunların sadece bir yansımasıydı. Umutsuzluk ve kararsızlık içindeyken, o basit sorunun bana öğrettiği şey şuydu: Ne olursa olsun, bir şekilde hayat yolunda ilerleyeceğiz.
İnsan Kaynakları mı, muhasebe mi, ya da başka bir şey mi? Sonunda buna karar vermek, çözmek gereken çok daha önemli sorulara işaret ediyordu. Belki de, soruyu sormadan önce hayatımda daha büyük bir soruya, belirsizliğe yanıt arıyordum.
Yeni Başlangıçlar İçin Bir Adım Daha
Sonunda, Kayseri’deki sokaklarda yürürken, içimde bir umut doğmaya başladı. Hayatımda bu kadar küçük şeylere takılmanın ne kadar gereksiz olduğunu fark ettim. Belki de soruyu cevaplamak için ne kadar çok vakit harcayacağımı düşünmek yerine, soruyu bir kenara bırakmalıydım. Bordro ve özlük işlerinin hangi departmana ait olduğu önemli değildi. Kendi sorularımı, kendi dünyamı bulmak, daha büyük bir anlam taşıyordu.
Kendime söz verdim, bir daha aynı hata yapmayacağım. Her sorunun peşinden gitmek, hayal kırıklığına uğramak yerine, bazen adım atıp, hayatı olduğu gibi kabul etmek gerekir. Sonunda, bu küçük soruyu bir kenara bırakıp, hayatımda yapmak istediğim çok daha büyük şeylere yönelmek gerektiğini fark ettim.
Bordro ve Özlük İşleri Hangi Departman?
İnsan Kaynakları departmanında! Ama asıl mesele, bu sorunun bana öğrettiklerinden geçiyordu. Bu basit soru, benim içimdeki karmaşayı ve hayal kırıklığını ortaya çıkardı. Bu yazı belki de bir çıkış yolunun işaretiydi. Yavaşça, ama emin adımlarla bu yolda ilerlemeye karar verdim.
Ve işte, sonunda Kayseri’nin sokaklarında yürürken, artık içimde o sorunun cevabını bulmuş bir şekilde, daha net ve kararlı hissediyorum.